Op weg naar Egilstadir heeft zich zojuist een klein drama voltrokken. Een auto met daarin een gezin heeft een volwassen schaap geraakt. Het schaap ligt dood op de weg. De auto is van de weg geraakt en heeft flinke schade aan het voorfront. De ouders met drie kleine kinderen lopen vertwijfeld weg van de ongeluksplek.
Wij doen er nog één. Maar dit is echt de allerlaatste. Een bezoek aan de Hengifoss waterval als afscheid van de highlights van IJsland. Drie kwartier bergop lopen langs een ruig ravijn. Soms met prachtige basaltformaties. I.v.m. de beschermde flora mogen wij het laatste deel van het pad niet betreden. In de wand waarlangs het water naar beneden stort zijn rode banden te zien. Dit zijn aslagen van eerdere vulkaanuitbarstingen die reageerden met de al aanwezige ijzerhoudende kleilaag.
Het water in het Lagarfljót meer heeft een grijs-groene kleur en wordt gevoed door een snelstromende rivier. Stroomopwaarts bevindt zich een waterkrachtcentrale die met hoogspanningsleidingen de stroom vervoert naar de aluminiumfabriek van Alcoa in Reydarfjördur. De valhoogte van het water door twee verticale valpijpen is 400m en de turbines leveren 690 mW aan stroom. De turbine hal is overigens onzichtbaar want die bevindt zich in de berg. Die wijsheid ontleen ik overigens aan de informatie borden op de plek tegenover de centrale. Dat doen ze goed op IJsland, bij iedere bezienswaardigheid staan een of meer borden met uitleg in meerdere talen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten