De dag begon met een koude douche in het donker. Er was geen elektriciteit in het sanitair gebouw.
Maar het is vandaag wel warm zomerweer. De wandeling op een stuk gravelweg (962) is qua beweging prima maar ook een beetje saai. De vogels zorgen voor enige afleiding. De alarm roepende regenwulpen zijn inmiddels vertrouwde begeleiders op al onze wandelingen. Gealarmeerde grutto’s houden onze aandacht vast. Twee ‘kleine jagers’, een roofvogel die op zee en op het land jaagt, hebben een jonge koperwiek te pakken gekregen. Ze vliegen weg als wij dichterbij komen, het geteisterde vogellijkje achterlatend.
In Stofarfjördur is Petra’s museum voor stenen. Petra is inmiddels overleden maar de ongelooflijk uitgebreide en gevarieerde verzameling is toegankelijk gebleven. Ze was een gepassioneerde verzamelaar die er steeds weer op uittrok om stenen te verzamelen. Ook toen ze kleine kinderen had. De prachtige tuin met de stenen, de kleinere stenen in het gebouwtje samen met opgezette vogels en dieren en ook de koffiehoek, het ziet er gezellig uit. Misschien iets te kneuterig.
Het kleine kerkje met de helblauwe kleuren is een groepsaccommodatie geworden.
In Reydarfjördur was in 2e Wereldoorlog een basis van de Engelsen. Een belangrijke post om de in konvooi varende koopvaardijschepen te beveiligen en vijandelijke duikboten op te sporen. In het kampement met bruin-rode Nissenhutten is nu een oorlogsmuseum gevestigd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten