Vandaag de laatste vakantiedag. Vanavond gaan wij aan boord om dinsdagochtend weer te ontschepen in Hirtshals en vandaar naar huis te rijden. Dit is ook de laatste aflevering van deze blog. Ik hoop dat jullie, lezers, er plezier aan hebben beleefd. 

De camping in Torshavn is in alle opzichten aardig. Mooi uitzicht op zee, een goed servicegebouw en wij mogen blijven staan tot dat wij rond 22:00u vertrekken. Zelfs even een autoritje maken is geen probleem. Je zet gewoon een schraagje met “reserveret” op je plekje en je bent bij terugkeer ervan verzekerd dat je “eigen plek” nog beschikbaar is.

Listasavn Føroya is het museum voor moderne kunst met werk van kunstenaars van de Faroe eilanden. Een mooi ingetogen gebouw in traditionele stijl van zwart geverfd hout. Het staat in een parkachtige omgeving met beelden. Binnen hangen heel wat schilderijen die ik bewonder. Er is een ruimte met spiegels waardoor het “Droste-effect” ontstaat. Alsof je boven een peilloze diepte staat of in een eindeloze schacht omhoogkijkt. Best griezelig in het begin.

In Galeri Smidjan i Lítluvik exposeert Ingrid Møller. Zij is een Deense die al meer dan 30 jaar op de Faroe eilanden komt om te schilderen en hier onlangs zelfs een huis heeft gekocht. Haar schilderijen van de ruige rotsige kusten met wisselende wolken en gefilterd licht zijn prachtig. Werk waarop meeuwen of papegaaiduikers te zien zijn vind ik veel minder boeiend.

Kirkjubøur niet ver van Torshavn, is een oud plaatsje met houten huizen en grasdaken. Er staat een  gerenoveerd kerkje met hele dikke muren. Het naar zeggen oudste continu bewoonde houten huis ter wereld, Kirjubøgardur, staat er naast. Dat stamt uit 1200. Sinds 1550 wordt het al generaties lang bewoond door de familie Patursson.

En er staat een ruïne van de Magnuskathedraal een stenen kerk. De bouw begon in 1300 in opdracht van bischop Erlendur maar is nooit afgebouwd. Er wordt gewerkt om de ruïne te beschermen tegen verder verval. Op de parkeerplaats staan bekende auto’s van Polen en Nederlanders die net als wij nog wat tijd spenderen alvorens in te schepen.

De rest van de middag brengen wij door in absolute ledigheid starend over de zee. 😇🙏

Bejaardag

Om de buren niet wakker te maken zong An op fluistertoon ‘Lang zal hij leven’ en dat sloeg dan op mij. Heel lief. Ze had ook nog een cadeau voor mij. Een paar draadloze “oortjes” of te wel AirPods. Geen gezicht natuurlijk zo’n oude vent met van die hippe oordopjes, maar wat een mooi geluid en geen gezeur meer met draadjes die overal achter blijven haken.

An rekent de camping af bij het hotel in het dorp. Ze blijft wel erg lang weg. Komt ze eindelijk terug met....twee stukken gebak voor straks bij de koffie! In de mist rijden wij weer een prachtige weg naar Eidi althans dat zegt de beschrijving. Op de pas staan veel auto’s op de parkeerplaats. Er loopt een pad naar de Slaettaratindur de hoogste berg van de Faroe eilanden (882m) wiens top af en toe in de wolken verdwijnt. Na de koffie met gebak, in zo’n bus heb je alles bij je, gaan de bergschoenen aan. In de zon beginnen wij aan de vrij steile klim. Als het nog steiler wordt keert An  om, ze wil haar knieën niet forceren. Ik ga nog even door en na een uur sta ik op de top. Jammer genoeg is het weer een wolk die het uitzicht beperkt. De terugtocht is nog best lastig vanwege de losse steentjes waardoor ik af en toe wegglijd.

Wij rijden door naar Vestmanna en dan terug naar Torshavn camping die aan zee ligt. Heerlijk in de zon gezeten. Om 6 uur gaan we te voet langs de strandweg naar het restaurant KC in het oude Torshaven. Vlak naast de camping is het een drukte op zee met allerlei bootjes en zelfs de reddingsdienst. Op het strand staan een 25 tal mensen in wetsuits waarvan sommigen met een volgboei. De start van een zwemwedstrijd naar het tegenover liggende eiland Nólsoy. Het tijdstip is goed gekozen, het is dood tij.

Wij eten in het gezellige restaurant en horen dat onze tafelbuurman ouders heeft in Lochem. Hij is geboren in Zuid Afrika maar woont nu met vrouw en twee dochters in San Francisco. Hij spreekt nog goed Nederlands. De dochtertjes kennen een paar Nederlandse woorden: opa, oma en kletskous.

De Faroe eilanden

Met een zonnetje hebben wij afscheid genomen van IJsland. Eenmaal op zee varen wij echter in de mist. Om half twee ‘s nachts gaat de wekker want om 2 u moeten wij de kamer verlaten. Om half vier rijden wij van de boot donker Torshaven in. Rechtstreeks naar de camping waar men ons een plaatsje toewijst. Wij hadden niet gereserveerd maar doordat wij zo snel van de boot bij de camping zijn, is dat geen probleem. Maar reserveren was beter geweest. Na een gedeeld pilsje    kunnen wij aan de tweede helft van de nacht beginnen.

’s Ochtends besteden wij (te) veel tijd om een restaurant te vinden voor zaterdagavond. De prijzen voor menu’s en wijn liggen hier erg hoog. Maar met behulp van het touristen informatie bureau vinden wij een geschikt restaurant. Dan nog koffie met overheerlijk chocoladegebak en dan eindelijk op pad. Wij rijden via een “buttercup route” * van het eiland Streymo naar Eysturoy. Het landschap is mooi groen en steeds is er water te zien door de vele fjorden. Eerst naar de zuid-punt van het eiland naar Aeduvik, waar een camping is. Maar het kan ons toch niet voldoende bekoren. Dan naar de noordkant van het eiland. De afstanden vallen erg mee. Wel valt op dat de plaatsjes  veel groter zijn dan die op IJsland. De smalle weg die ons door de bergen naar Gjógv voert is echt prachtig. Ik begin weer een beetje enthousiast te worden. Gjógv zelf is een leuk plaatsje. De camping heeft met een ketting afgesloten plekken. Na betaling in het verderop gelegen restaurant krijg je een sleutel om het kettingslot te openen.

Kinderen spelen in het riviertje met vlotjes van doormidden gezaagde plastic vaten. Er wordt gebarbecued en uit de houtgestookte hottub kringelt rook.

* Landschappelijk bijzonder fraaie route die met groen in de kaart staat.