Vanmorgen afscheid genomen van Reykjavik met een bezoek aan Asmundarsafn. Nu een museum maar het was ooit het huis en atelier van Ásmundur Sveinson (1893-1982). Hij was beeldhouwer en maakte zelf het ontwerp voor het huis dat is gebouwd in 1942. Hij heeft heel veel beelden gemaakt die ik niet allemaal mooi vind. Wij spreken met een Nederlander die een trektocht van zes dagen in het hoogland heeft gemaakt. Twee mannen van 65+ die met 15 kg bepakking, waaronder tent en kookgerei, door de sneeuw hebben gelopen.
Wij zijn blij dat de stedelijke bebouwing weer achter ons ligt en de ruimte en de leegte van het landschap voor ons. De drukte is echter nog niet van de baan want de gouden cirkel is de meest populaire ronde die je op IJsland kunt maken. Iedereen met weinig tijd maakt dit rondje. In één dag een aantal highlights zien en dan weer verder vliegen. Dus een stroom van bussen, busjes, campers en auto’s. Wij besluiten om ons niets van de drukte aan te trekken.
Thingvellir (Unesco werelderfgoed) is een enorm belangrijke plek voor de IJslanders. In deze vallei met aan weerszijden een wand van basalt, vonden meer dan duizend jaar geleden de bijeenkomsten plaats van de stamhoofden om wetten te formuleren en vonden er rechtszaken plaats. De eerste vorm van democratie. Maar curieus genoeg is het ook de plek waar de Eur-Aziatische en de Amerikaanse aardplaat uit elkaar gaan. IJsland groeit hier per jaar 1 á 2 cm. Maar dat wisten die stamhoofden toen nog niet.
Als er één ding is wat iedereen van IJsland weet dan zijn het wel de geisers. Onverwachte explosies van heet water en stoom. Wij dachten te weten dat de geiser Geysir nog maar sporadisch zijn kunstje vertoonde en dat klopt ook. Maar de naast gelegen geiser Strokkur vertoont nog wel regelmatig zijn act. Als wij aankomen lopen, spat er gelijk een kolom water de lucht in. Ik was er op voorbereid en als Lucky Luke trek ik mijn fototoestel en leg in een split second het beeld vast op de gevoelige chip.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten