Reykjavik de grootste stad van het land heeft een inwonertal dat vergelijkbare is met Zwolle. In heel het land wonen ongeveer evenveel mensen als in de stad Utrecht, terwijl het 2 1/2 keer zo groot is als Nederland. Heel dun bevolkt dus behalve in de regio Reykjavik.
In 45 minuten loop ik naar het centrum. An gaat met de bus i.v.m. knieklachten. Wij zien elkaar bij het Raadhuis. Het museum voor moderne kunst heeft geen boeiende tentoonstellingen. Het meest opvallend zijn de schilderijen waarop Mao staat gesitueerd in een westerse toeristenattractie.
Harpa is het hypermoderne muziekcentrum van de stad. Wij worden rondgeleid door de drie zalen van het complex. De rood-zwarte grote zaal behoort tot de Europese top tien, qua akoestiek die naar behoefte kan worden aangepast. Het ontwerp is spraakmakend door de enorme ruimtes voor trappen en foyer. De 3 dimensionale glaswand met een honingraat-structuur heeft een hoogte van 4 verdiepingen en is ontworpen door, je raadt het al, Olafur Eliasson. Met gekleurde LED-lichten kan het gebouw ‘s avonds steeds een andere uitstraling krijgen, aangepast aan het seizoen of aan bepaalde gebeurtenissen bijvoorbeeld de Gayparade.
De Hallgrimskerk is ook zo’n beeldbepalend gebouw van de stad. Het ontwerp is mede gebaseerd op de basaltstructuren die je overal tegenkomt. Deze Lutherse kerk is uiterst strak en sober vormgegeven en heeft ook een prachtig groot orgel. In de toren hangt een carillon van Nederlandse makelij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten