Dat wat ordentelijk in de lucht hoort te hangen is tot een bedenkelijk niveau afgezakt. Dus hebben wij mist én regen. De bergen die gisteren permanent met hun besneeuwde toppen aanwezig waren, zijn onzichtbaar. Wij gaan als het ware op de tast door een nauwelijks zichtbaar landschap. In de tunnels die nog komen zien wij zo wie zo niets van de omgeving.
De kilometers lange tunnel tussen Dalvik en Olafsfjördur is éénbaans en onze kant heeft géén voorrang. Om de haverklap moeten wij onze toevlucht zoeken op een van de vele uitwijkplekken. Maar met enig geduld bereiken wij de andere kant van de onzichtbare berg. Later zullen er nog meer tunnels volgen maar die zijn allemaal tweebaans.
Siglifjördur was vorige eeuw een florerende plaats dankzij de haringvisserij. Door nieuwe technieken zoals inblikken, kon er veel geëxporteerd worden. De haringvisserij stortte in en wat rest is een museum dat in verschillende gebouwen is gevestigd. Er is ook een gezellig bakkerij annex café, waar ze perfecte espresso schenken vergezeld van een pecanbroodje.
Hofsós heeft een verwarmd buitenbad aan zee. Op IJsland is het de goede gewoonte om je eerst grondig te wassen voordat je het zwembad ingaat. Grondig wassen betekent wassen zonder zwemkleding in de gezamenlijke doucheruimte. Het zwemwater is behaaglijk van temperatuur en de ligging is fenomenaal. Vanuit het bad kijk je uit over de Oceaan met in de verte een eiland. Heerlijk om hier een tijdje te dobberen. Maar als An mij de iPhone in de handen drukt om vanaf de kant een foto te maken, koel ik snel af door de frisse zeewind. Ik hou het voor gezien en ga onder de warme douche.
Even verderop staat eenzaam in het land een piepklein kerkje van plaggen met een houten voor- en achtergevel. Gebouwd in 1725 maar in 1953 is het geheel gerenoveerd. Helaas is de deur op slot.
Saudárkrokur heeft een leerfabriek waar o.a. leer wordt gemaakt van vissenhuid. Zalm, Zeewolf en Baars leveren verschillende soorten leer die daarna wordt geverfd en verwerkt tot tasjes e.d.
De camping ligt aan de voornaamste weg, maar spreekt ons niet erg aan.
Ook tijdens de doorsteek door het schiereiland Skagaheidi zien wij weinig van het omringende landschap. De camping in Skagaströnd is een mooi terrein met wat heggen en struiken. Het toiletgebouw is vrijwel nieuw en je ruikt het hout. Het heeft de sfeer van een Oostenrijkse skihut.
Bij aankomst op een camping volgen wij een vast patroon. Staat de auto in twee richtingen horizontaal? Tevreden? Dan het hefdek uitklappen en een biertje delen.
Het was de koudste en natste dag tot nu toe en ook het landschap hield zich grotendeels schuil achter de te laag hangende wolken maar desondanks hadden wij het in ons hotel California prima naar de zin.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten